Neeltje Jans

“Neeltje Jans, een voormalig opgespoten zandplaat in de monding van de Oosterschelde, is een natuureiland met duinen, natte valleien, een geul en een vogeleiland. Een waar natuureiland gevormd in de strijd met de zee. Natuur en natuurbeschermers kregen na de bouw van de stormvloedkering in de Oosterschelde vrij spel en hebben het eiland omgevormd tot een bijzonder natuurgebied.”

Advertenties

De Prins van Oranje

Omstreeks 1644 werd door Prins Frederik Hendrik, als heer van Bredevoort, toestemming verleend voor de bouw van een molen op Welgemoed, een bastion dat deel uitmaakte van de vestingwerken van Bredevoort. Sindsdien heeft deze molen de naam “De Prins van Oranje”

Nadat in 1869 de standaardmolen afbrandde, is in 1870 op dezelfde plaats de huidige molen gebouwd. Vanaf de molenwal heeft u een prachtig uitzicht over het stadje. De molen wordt door een aantal vrijwilligers draaiende gehouden op doordeweekse dagen en zaterdagen als de wind waait.

Muts

Straatfotografie, getiteld “MUTS”

Genieten

Maakt niet uit welke leeftijd je hebt, maar als het vroege voorjaarszonnetje schijnt is het genieten om buiten te zijn. Ook al ben je minder goed ter been, de inspanning heb je daarvoor wel over.

Onderweg naar morgen

Tussen licht en donker

Een winterse dag op het strandje van de Noord AA plas in Zoetermeer. Het is nauwelijks voor te stellen, dat er dagen zijn dat je je hier in je zwemkleding kunt vermaken.

Meerpolder

Een foto uit de oude doos, genomen op 3 februari 2010 in de Meerpolder bij Zoetermeer.

Is eigenlijk altijd een van mijn eigen favorieten geweest van dat jaar. Een gouden winterzonnetje, dat door de opening in een dreigende wolkenlucht het riet opkleurt.

Hollandser kan bijna niet, toch? Hier hou ik van.

Lichtpunt

Ook al is de nood op z’n hoogst, er gloeit altijd ergens een lichtpuntje.

Leiden

Tijdens onze stadswandeling door Leiden hebben we diverse foto’s gemaakt. Dit is er een van met zicht op het Galgewater. Klik op Leiden voor de overige foto’s.

Watermuzikant

Afgelopen zaterdag kwamen we deze Watermuzikant tegen, die een geweldige muzikale act opvoerde in een van de grachten in Leiden. Wil je de andere foto’s hiervan zien, klik dan op http://fotorardo.nl/blog/

De 12 mooiste van 2011

Yvon – Incanto Images – had een leuk idee: ” Plaats ‘je mooiste foto’s van 2011‘ in een blog. Ik wilde daar wel aan mee doen, maar een makkelijke keuze was dat niet! Heb niet alleen mijn mooiste  gekozen, maar ook foto’s die mijzelf het meest aanspraken. Het uiteindelijke resultaat is te zien op htttp://fotorardo.nl/blog.

Hieronder staat mijn eigen favoriet, de Pier van Scheveningen.

Zorgen

Een man met zorgen!

Fixatie

Afgelopen zaterdag was ik, voor een kop koffie en een broodje, in een leuk eetcafeetje beland. Aan een tafeltje bij het raam waren een man en vrouw in een geanimeerd gesprek met elkaar verwikkeld. Het viel mij op dat vlak voor mij, een andere bezoeker strak en gefixeerd naar dit leuke stel zat te kijken. Dit beeld intrigeerde mij, ook omdat bij het zien van die fixatie er allerlei bedenkelijke gedachten bij je kunnen opkomen.

Diner

Na een langdurige en hevige onweersbui scharrelt deze kletsnatte zwaan zijn diner bij elkaar in de ondergaande zon, die net nog achter de wegtrekkende regenwolken te voorschijn kwam.

“Zwanen zijn de grootste watervogels uit de onderfamilie Anserinea (Zwanen en Ganzen). De meeste soorten behoren tot het geslacht Cygnus. Zwanen zijn monogaam, een paar blijft hun hele leven bij elkaar. Hun nest bevindt zich op de grond of op een berg plantaardig materiaal in of op de oever van water. Het vrouwtje broedt gemiddeld zes bleke, effen eieren uit. Ondertussen houdt het mannetje de wacht. Bij het verdedigen van hun broedsel kunnen mannetjes behoorlijk agressief zijn. Hierbij schuwen ze zelfs niet om mensen die te dichtbij komen aan te vliegen, maar het verhaaltje dat ze hierbij een mensenarm kunnen breken is onwaarschijnlijk. De taak van het mannetje houdt niet op bij het bewaken van het broedende vrouwtje: bij sommige soorten helpt het mannetje ook met het uitbroeden van de eieren.

De nestjongen hebben nog een grijze of bruine donsvacht en een relatief korte hals. Al een paar uur na het uitkomen, kunnen ze lopen en zwemmen, het zijn dus nestvlieders. Gedurende enkele maanden worden de jongen door beide ouders warm gehouden en bewaakt. Voedsel zoeken doen ze zelf.

Een zwaan leeft in het wild ongeveer 20 jaar. ’s Winters leven ze in groepen.”

Kleine mensen, kleine droomwensen

Hetzelfde meisje van een paar uploads terug (Hartewens), stond ook vol verrukking minuten lang stil bij deze mobile.

Kerkstraat te Delft

Nog een heerlijk stukje Delft; de Kerkstraat met links de zijgevel van de Nieuwe Kerk. Vanuit een laag standpunt met de groothoek genomen.Als je dit straatje uitloopt, kom je weer op de Grote markt uit.

Hangplek voor ouderen

Tegen de muur van het stadhuis te Delft zijn enkele zitplekken gecreëerd. Waarschijnlijk bedoeld voor vermoeide toeristen, maar een zo’n plek is duidelijk een hangplek voor ouderen geworden. Dagelijks komen ze hier bijeen en zitten dan uren gezellig met elkaar te keuvelen. Deze foto heb ik op zondag gemaakt, ze hebben dan allemaal hun “beste” kleren aan.

Grote Markt te Delft

“De Markt in Delft is met zijn 120 bij 50 meter een van de grootste historische marktpleinen van Europa. Het plein is vrijwel rechthoekig en wordt aan de korte zijden begrensd door de Nieuwe Kerk in het oosten en het Stadhuis van Delft in het westen.” Deze foto is genomen vanaf het stadhuis met zicht op de Nieuwe Kerk.

Kasteel Duivenvoorde

“Kasteel Duivenvoorde ligt middenin de drukke Randstad, tussen Voorschoten en Leidschendam. Een lange oprijlaan leidt je naar het kasteel, dat omgeven is door park en landerijen. Duivenvoorde ontleent zijn naam waarschijnlijk aan de rivieren de Duve en de Voor waartussen het kasteel is gebouwd.

Al in 1226 wordt ‘Duvenvoirt’ genoemd in een akte. In die tijd stond er op de plek van het huidige kasteel een donjon – een vierkante verdedigingstoren, ommuurd en omgeven door een gracht. Later, toen woonruimte belangrijker werd dan veiligheid, begon men de torens aan te bouwen. Bij een ingrijpende verbouwing in 1631 kreeg het kasteel zijn huidige symmetrische uiterlijk en grondplan: Duivenvoorde werd van een robuuste verdedigingstoren voorgoed een behaaglijk landhuis.
 Stamslot van de Van Wassenaers.

Duivenvoorde is nooit verkocht, maar altijd door vererving van eigenaar gewisseld en dat is uniek onder de Nederlandse kastelen.

Al vanaf de vroege Middeleeuwen werd het kasteel bewoond door de invloedrijke familie Van Wassenaer, een geslacht van ridders en hoogheemraadsheren. De Van Wassenaers, die ook belangrijke functies aan het Haagse hof bekleedden, trokken in de zomermaanden naar hun ‘buiten’ Duivenvoorde. Na de dood van de laatste mannelijke van Wassenaer-eigenaar, Arent (IX), is het bezit via de vrouwelijke lijn vererfd. De laatste eigenaresse Jonkvrouw L.H. barones Schimmelpenninck van de Oije bracht het kasteel (met inboedel!) en landgoed in 1960 over in een stichting. Na een grondige restauratie werd het kasteel opengesteld voor het publiek.”

Hartewens

Als ik volgende week mijn zakgeld krijg, dan………!